Miasta i wioski na Maderze

• Câmara de Lobos

  Działający port rybacki, który malował Churchill

  Kiedy przyjechać: Późne popołudnie, gdy łodzie są już w porcie, a bary się zapełniają.

• Funchal

  Miasto, które wspina się na górę

  Kiedy przyjechać: Każdy poranek, kiedy w porcie nie stoją trzy wycieczkowce – na starym mieście różnica jest ogromna.

• Ponta do Sol

  Najbardziej słoneczny zakątek — i cyfrowi nomadzi go znaleźli

  Kiedy przyjechać: Późne popołudnie – przez klify słońce znika wcześnie, więc złota godzina naprawdę przychodzi wcześnie.

• Curral das Freiras

  Wioska wciśnięta w zapadnięty krater wulkanu, kasztany w każdym menu.

  Kiedy przyjechać: Południe w dzień powszedni, gdy tłum z autokarów z Eira do Serrado już odjedzie; październik–listopad na zbiory kasztanów.

• Fajã dos Padres

  Kolejką w dół 300-metrowego klifu do winnicy założonej przez jezuitów, z własną restauracją

  Kiedy przyjechać: Południe, żeby zjechać kolejką za dnia i złapać stolik przed popołudniowym zamknięciem kuchni

• Mercado dos Lavradores

  Targ w stylu art déco z 1940 roku w Funchal, gdzie poranek należy do kwiaciarek i hali rybnej

  Kiedy przyjechać: Piątek lub sobota rano, gdy stragany rolników są najpełniejsze

• Zona Velha (Rua de Santa Maria)

  Ponad 200 ręcznie malowanych drzwi zmienia dawniej zaniedbaną uliczkę w galerię pod gołym niebem.

  Kiedy przyjechać: Wczesny ranek, przed 9:00, zanim ogródki restauracji zajmą bruk i przyjadą wycieczki

• Museu CR7

  Sala trofeów Cristiano Ronaldo, kilka kroków od promenady przy marinie w Funchal

  Kiedy przyjechać: Połowa przedpołudnia w dzień powszedni, zaraz po otwarciu, żeby wyprzedzić wycieczki

• Casas de Santana

  Trójkątne, kryte strzechą palheiros w czerwieni, bieli i błękicie, wstęp wolny przy ratuszu.

  Kiedy przyjechać: O każdej porze roku; poranki w dni powszednie pozwalają ominąć grupy autokarowe.

• Faial

  Spokojna wioska pod 600-metrową skałą Penha d'Águia, 5 km od Porto da Cruz.

  Kiedy przyjechać: Poranne światło do zdjęć Penha d'Águia z wioski; przyjemnie przez cały rok.

• Porto da Cruz

  Wioska portowa z czarnymi plażami surfingowymi i wciąż działającą parową gorzelnią rumu z 1927 roku.

  Kiedy przyjechać: Przez cały rok; najlepsza fala do surfowania jesienią i zimą, spokojniejsza woda na rozglądanie się latem.

• Machico

  Miasto, od którego w 1419 roku zaczęła się Madera, z najdłuższą piaszczystą plażą wyspy.

  Kiedy przyjechać: Lato na kąpiel; stare miasto i fort przez cały rok.

• Caniçal

  Dawna wioska wielorybników, dziś siedziba Muzeum Wielorybów Madery.

  Kiedy przyjechać: Przez cały rok; muzeum to dobry, klimatyzowany przystanek w południe między wędrówkami.

• Santo António da Serra

  Miasteczko na płaskowyżu na 670 m z polem golfowym Roberta Trenta Jonesa i parkiem dworskim.

  Kiedy przyjechać: Wiosna dla kamelii i azalii w ogrodach Quinty; przez cały rok wyraźnie chłodniej niż na wybrzeżu.

• Grutas e Centro de Vulcanismo de São Vicente

  Tunele lawowe sprzed 900 000 lat pod wioską — obecnie zamknięte, sprawdź przed wizytą.

  Kiedy przyjechać: Nie dotyczy, dopóki jest zamknięta – zanim zaplanujesz wizytę, sprawdź cm-saovicente.pt albo własną stronę atrakcji.

• Porto Moniz

  Wioska rybacka zbudowana wokół najsłynniejszych wulkanicznych basenów Madery.

  Kiedy przyjechać: Późne przedpołudnie, po otwarciu basenów, ale przed szczytem autokarów; światło późnego popołudnia pasuje do zdjęć skalnych basenów.

• Seixal

  Przyklejona do klifu wioska między dwoma najlepszymi naturalnymi basenami północnego zachodu.

  Kiedy przyjechać: Poranne światło na dojazd drogą nadbrzeżną; słońce w południe najlepsze do pływania w basenach albo na plaży.

• São Vicente

  Kościół parafialny z 1692 roku to serce tego miasteczka w dolinie przy ujściu rzeki na północnym wybrzeżu.

  Kiedy przyjechać: O każdej porze dnia na kościół i uliczki; koniec sierpnia na odpust, jeśli pasuje termin, ale licz się wtedy z tłumami i trudnym parkowaniem.

• Ponta do Pargo

  Najdalej na zachód wysunięta parafia Madery, nazwana od ryby łowionej niegdyś z tych klifów.

  Kiedy przyjechać: Późne popołudnie aż do zachodu słońca, tak by połączyć wizytę z punktem widokowym przy latarni.

• Ribeira da Janela

  Osada przy ujściu rzeki, nazwana od skalnej iglicy z otworem przetartym na wylot.

  Kiedy przyjechać: Połącz z punktem widokowym na Ilhéus w świetle późnego popołudnia; jeśli chcesz przejść kawał drogi, zacznij rano na pobliskim początku szlaku wzdłuż lewady.

• Jardim do Mar

  Wioska na klifie, którą fala uczyniła w latach 90. legendą surfingu na wielkich falach.

  Kiedy przyjechać: Zima dla największych fal; o każdej porze roku dla brukowanych uliczek i tarasowych klifów.

• Paul do Mar

  Surfingowa stolica Madery: portowa wioska pod 8-metrową zimową falą.

  Kiedy przyjechać: Listopad–marzec dla wielkości i regularności fal; to fala tylko dla zaawansowanych.

• Prazeres

  Rolnicza wioska na klifie, 600 m nad Jardim do Mar i Paul do Mar.

  Kiedy przyjechać: Późne popołudnie na Miradouro dos Prazeres – dla światła na klifach w dole.

• Estreito da Calheta

  Parafia na zboczu z manuelińską kaplicą z 1520 roku, kryjącą rzadki flamandzki ołtarz.

  Kiedy przyjechać: Za dnia na kaplicę; o dostęp zapytaj na miejscu, bo jest otwarta w ograniczonych godzinach.

• Sé Catedral do Funchal

  Manuelińska katedra z 1517 roku ze stropem z cedru rzeźbionym w stylu mudéjar

  Kiedy przyjechać: Poranki w dni powszednie, poza porami mszy, by spokojnie przyjrzeć się stropowi

• Monumento ao Trabalhador Madeirense

  Lewady ktoś zbudował — i tylko to miejsce o tym przypomina

  Kiedy przyjechać: O każdej porze – stoi na zewnątrz, bez ogrodzenia i nigdy nie jest zamknięty. Późnym popołudniem światło pada zza niego, a port leży poniżej.

• Forte de São Tiago

  Czerwony fort z 1614 roku strzegący nabrzeża starego miasta, teren otwarty o każdej porze

  Kiedy przyjechać: Światło późnego popołudnia do zdjęć fortu na tle morza

Wszystkie miejsca na Maderze →